Van reflectie tot gelukzalig

In mijn vorige bericht schreef ik over mijn drang naar evalueren en resumeren. Mijn trip naar Boston was een grote reflectie, en werd “the closure to the story”.

Wat heb ik eigenlijk veel gedaan, gezien en mooie echte vriendschappen daar opgebouwd in Amerika in die 3 jaren daar! Ik leek wel een filmster die werd onthaald en rondgereden. Eenmaal herenigd met degene waar ik op dat moment verbleef, deden we alle dingen die ik het liefste deed in mijn tijd daar. Dus lopen met de hond ( bijna al mijn vrienden daar hebben honden), yoga samen, meditatie samen, eten en drinken samen en in bed lekker lezen om bij te komen. Wat een rijkdom en grappig dat ik nu pas trots kon zijn op mijzelf.

Nu liep ik vandaag naar mijn oude Ziekenhuis, het AMC in Amsterdam. Onderweg in de metro begon ik weer met reflecteren. Gewoon heel kort even van 2008 ( toen ik besloot te stoppen met Verplegen) tot nu. Als Life Coach en Mindfulness Trainer solliciteren naar een Functie van Trainer EPD. Ik geniet er altijd van als dingen ineens lijken samen te vallen, dat het lijkt of alles wat je tot dan toe gedaan hebt logisch lijkt. Ik zeg lijkt omdat ik geen bewijzen heb en er ook niet te lang overna wil denken. Zelf houd ik erg van het lezen van mijn onderbuikgevoel, mijn intuitie, en dit klopt gewoon. De gezellige warme hereniging met mijn oud collega’s maar nu in een andere setting. Meant to be denk ik. Haha

IMG_1721

Advertenties

“Patience”, mijn levensthema!

Ook vandaag staat in het teken van het geduld moeten hebben, of ook wel “afwachten”. Ik doe van alles, houd me druk bezig, in de hoop dat de tijd dan sneller gaat.
Ik ben benieuwd hoe anderen dit ervaren. Het lijkt inmiddels wel mijn levensthema. Afwachten.
Een korte opsomming bijvoorbeeld:
– Wachten tot mijn ouders zouden scheiden. Dat hebben ze dus niet gedaan, maar het hing altijd in de lucht. Ze zijn nu alweer 50 jaar samen.Idioot.
– Wachten tot we (als kind al) weer gingen verhuizen. Ik ben al, voor ik uit huis ging, regelmatig verhuisd.
– Wachten tot ik zwanger werd. Eerste keer duurde bijna 3 jaar.
– Wachten tot een van mijn ouders zou overlijden. Ze hadden de ergste dingen. Dood gingen ze niet, gelukkig!.Ze zijn nu zo fit als wat!
– Wachten voor we zeker wisten dat we naar Boston gingen ( het duurde 1,5 jaar, van moment van onze beslissing tot uiteindelijk echt weggaan)
– Wachten tot we meer duidelijkheid hadden over terugkomen naar Nederland. Ook best een slepend proces. Niet in mijn handen.
– Wachten op makelaarsreacties….jaja, we zitten er nog middenin.
Waarom? wat moet ik hiervan leren? Ik ben er helemaal klaar mee.

Gelukkig ben ik Mindfulness trainer! Mediteren helpt enorm. Naast mediteren, sta ik mijzelf weinig toe om echt te ontspannen. Wanneer ik mediteer voel ik pas waar in mijn lijf de spanning zit en hoe onrustig ik me voel. Vervolgens praat ik met mijzelf op vriendelijke toon. Vroeger deed ik dat altijd vrij hard en cynisch, nu weet ik dat dat helemaal niet bevorderlijk is.
Ik ben okay zoals ik ben, ook dit gaat weer voorbij, en concentreren op het moment van nu. Heb ik pijn? Nee. Heb ik honger? nee. Heb ik dorst? nee. Heb ik daadwerkelijk invloed op het proces? nee. Heb ik iets te klagen eigenlijk? nee. Zit ik nu in een fijn huis? ja. Is het mooi weer buiten? Ja. Zijn de kids happy? Ja. Gaat het goed tussen ons samen? ja. Is iedereen gezond? ja, eigenlijk best wel!

Dussssss!!!!
Okay, ik ben gespannen en heb geen invloed. Dus dan ga ik maar genieten van de rest van mijn dag. De zon schijnt en ik heb bergen energie. Kom maar op, zeg ik!IMG_1119

Teveel opties roept de rebel in mij op!

Deze week zag ik een documentaire van de KRO over het effect van de vele soorten voedingssupplementen. Ik dacht direct aan meerdere vriendinnen met zogenoemde pillenlades in huis. Allerlei multivitamines en andere preparaten waar ik altijd al niets van begrepen of geloofd heb. Te weinig is niet goed en je kunt ook wel degelijk klachten krijgen van teveel. Vooral van bijvoorbeeld vitamine B6, werd er verteld. Heerlijk bevestigend want ik was er altijd al wat wars van maar nu heb ik ineens bevestiging. Wat een geldverspilling ook al die potjes! Zoals Barbara Stok dat in haar comics verwoord, “ik heb ineens zoveel geld verdiend” Niet door iets te doen, maar door het te laten.

Zo werd iedereen die in Boston bij ons op bezoek kwam wild enthousiast van The Mall’s en van de Mega Supermarkten. Ik had een kleine overzichtelijke supermarkt en ga niet graag naar The Mall. Veel te veel opties. Dan sta je bij de eieren en zijn er 42 soorten eieren, of je wilt een brood en dan zijn er 3 afdelingen per winkel met zoveel verschillend brood. Vreselijk.

Ook met de vele huizen die ik nu reeds bekeken heb. Hoe meer ik er zie hoe meer ik voel dat ik het al wel weet. Ik hoef niet 30 extra huizen te zien en in gedachten allemaal in te richten.

Zelf ben ik ervan overtuigd dat ik met mijn intuïtie doorgaans goed zit. Ik durf best te kiezen en de consequenties van mijn keuze te accepteren. Denk ik, haha. Meestal….toch? Dusss.

Of zoals mijn vader zegt:”Je kop gaat er niet af”. En mijn oud huisgenoot : ” Het komt allemaal goed, uiteindelijk, indirect altijd! En Natuurlijk: Less is more!

7912244_orig

NB. Niet zelf geschilderd deze, wel mooi!!! Ik noem deze ” Grounded”

Mag ik je interviewen?

In het kader van mijn missie “preventie van Quarter- life Crisis, en ondersteuning bij Dertigers Dilemma’s, heb ik meer Young Professionals nodig. Ik zou jullie graag interviewen (al dan niet voor mijn blog) en natuurlijk ook willen coachen. Deze interviews duren ongeveer een uurtje. De setting is losjes, met een terugkomende structuur. Na het interview stuur ik je een voorlopige versie, aan de hand waarvan je nog eventuele aanpassingen kunt doen. Jij bepaalt of je in mij Blog wilt komen of niet,  en of je met je eigen naam (of onder wellicht een gekozen naam) erin wilt staan. Ik kan ook in mijn Blog een link maken naar bijvoorbeeld je eigen blog.

Je voorgangers vonden het erg leuk om het interview te doen en vooral ook om de samenvatting van hun eigen interview terug te lezen.

Coachen kan ook. Wanneer je naast inzicht in je huidige situatie ook behoefte hebt aan een persoonlijk doel en bijpassend plan van aanpak, ben ik de coach voor jou. Geef je nu op voor een kennismakingsgesprek of direct voor het interview!

2e interview, Young Professional Lisa, 24 jaar.

2e Interview, Young Professional Lisa, 24 jaar.

 

Doel van deze reeks interviews?

Op deze manier heb ik direct contact met mijn doelgroep, om zo samen tot meer erkenning en herkenning te komen van deze levesfase vol grote transities. Wellicht zet het aan tot denken, maakt het meer bewust en kan het sommige Dertigers Dilemma’s voorkomen.

  • Loopbaan?

Lisa is nog aan het afstuderen voor Klinische Neuropsychologie. Deze richting is heel interessant. De banen liggen helaas niet voor het oprapen in deze takl. Ze voelt heel duidelijk dat ze op een gegeven moment een keuze moet gaan maken. Als Lisa heel eerlijk is, ligt haar echte passie vooral bij de dieren en natuur. Een baan bij bijvoorbeeld Greenpeace of een andere dierenorganisatie, lijkt haar geweldig. Ze heeft recent echt “gesolliciteerd’ bij Stichting wakker Dier. Hier heeft ze een nul-uren contract voor het doen van administratief werk. Een organisatie waar ze dus, volgens eigen zeggen, 100% achter staat. Maar het zou zonde zijn om niets met haar studie te gaan doen, dus daar zit wel een dilemma. Ze heeft veel ideeen al maar wil eerst afstuderen. Wellicht is een combinatie ook mogelijk?

  • Relatie/daten?

Ze heeft reeds sinds 4 jaar een vaste relatie met een leuke man ( 30 jaar) en ze wonen niet samen. Nu zijn er geen concrete toekomst plannen, maar ze ziet het met hem wel zeker voor zich .

  • Familie? Kredo/ motto?

Lisa’s moeder was geen hippie ofzo, maar ze heeft hun wel heel natuur/ milieubewust opgevoed, op een niet zweverige, maar eerder luchtige manier. Ze zei vaak; “ Je kunt niet altijd alles plannen. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het zoals het gaat”.

Haar vader is zeer sociaal en easy going. Waarbij haar moeder meer voor diepgang zorgde. Gelijkheid en vrijheid was ook belangrijk.

  • Woonsituatie?

Haar ouders hebben in Amsterdam een woning gekocht waar Lisa en haar 2 zusjes (2x) tijdens hun studie samenwonen. In de toekomst wil ze dolgraag nog eens in het buitenland gaan wonen. Liefst nog voor ze kinderen krijgt. Daarna wil ze gaan settelen in Amsterdam.

  • Vriendschappen?/ Social media?

Lisa staat een  beetje in tussen vriendinnen die al settelen en vriendinnen die nog compleet los gaan. Inleven in die beide uitersten is best lastig, volgens Lisa. Bovendien heeft ze tegenwoordig ook minder tijd, en meer verplichtingen. Wel mooi hoe vriendschappen zich nu uit filteren. Vroeger liet ze het dan meestal “uitbloeden”, tegenwoordig maakt ze het bewust “uit”. Dit wordt niet altijd gewaardeerd. Bij een vriendin is het juist daardoor weer goed gekomen en is de vriendschap nu veel diepgaander. Haar groepje is nu veel kleiner. Lisa was meer een “allemansvriendin”, nu niet meer. Lisa is actief op o.a. op Instagram en linkedin. Kan zeer inspirerend zijn.

  • Financiele basis/kennis?

Lisa is deels nog afhankelijk van haar ouders. Daarnaast heeft ze altijd bijgewerkt. Ze moest zelfs opletten dat ze als student niet teveel zou bijverdienen. ze heeft altijd heel “open minded” of nieuwsgierig “van alles” gedaan. Achteraf wel eens te onbezonnen. Ze vond altijd alles leuk, is later iets kritischer geworden. Een baan, als teamleider bij een modellenbureau, was een soort hoofdbaan. Dat verdiende ook goed en vond ze leuk. Ze wil gewoon haar eigen brood verdienen. Vindt het ook steeds vervelender om afhankelijk te zijn, voelt zich dan beetje schuldig t.o.v. ouders dan. Ze heeft een creditcard maar gebruikt deze amper. Soms zijn er dingen die je alleen met creditcard kunt betalen, online bijvoorbeeld.

  • Trouwen/samenwonen?

T.z.t wil ze wel trouwen. Nu nog niet. Als ze eerst zichzelf meer ontwikkeld heeft door bijvoorbeeld nog meer te werken, reizen en doen. Ze wil geen “had ik maar” gevoel hebben. Lisa denkt dat ze dan ook een betere moeder kan zijn.

  • Kinderwens? Part-time/ Full-time?

Pas als ik eind twintig ben ofzo, wil ze wel kinderen. Ze is dol op kinderen. Of ze dan part-time moet werken weet ze nog niet. Eerst full-time. Als je een kind krijgt, neem je de baby gewoon mee. Haar ouders namen hun ook altijd overal mee naartoe. Dat is zo mooi ook aan Amsterdam.

  • Lichamelijke gezondheid?

Lisa eet veganistich. Haar moeder heeft haar vanalles aangereikt, ineens koos ze er uit zichzelf voor en wilde ze veganistisch eten. Nu schrijft ze ook een eigen blog over veganistische hotspots en tips op http://www.lisagoesvegan.com.

  • Zingeving/mentor/goeroe/inspiratie?

Via Instagram volgt Lisa veganistische eters, natuur en dieren. Ze is wild van Instagram en fotografie. Foto’s zeggen vaak meer dan woorden, volgens Lisa.

Haar ouders zijn haar bron van inspiratie. Heel bewonderenswaardig hoe bijvoorbeeld haar moeder haar leven leidt. Ze weet je op een leuke manier bewust te maken, niet belerend. Dat wil Lisa ook. Mensen op “passieve wijze” bewust maken en enthousiasmeren. In goeie proporties.

Zelf wordt ze ook geinspireerd door een aantal professoren/opleiders. De man waar ze nu onderzoek voor doet is zeer bewonderenswaardig. Veel kennis en gepassioneerd over wat hij doet.

Greenpeace?

Greenpeace?

Je moet groter denken!

Regelmatig hoor ik dit in mijn omgeving. Men denkt dat ik “te klein denk”. Het wordt vaak luchtig even genoemd, maar ik hoor het erg duidelijk omdat het me geloof ik wat irriteren kan. Ook heb ik geleerd dat hetgeen je irriteert, juist iets kan leren. Wat kan ik hiervan leren?

Dingen die direct in mij opkomen.

Wie (reële) doelen stelt komt verder. Het feit dat ik dit tussen haakjes zet, zegt misschien al wat? Ik denk dat ik niet perse groter hoef te denken. Ik schipper tussen wat “realistisch” is en wat ik “voldoende” acht. Het kan namelijk zijn dat ik als persoon ook snel tevreden ben. Dan kun je denken aan conflict vermijdend maar ik ben alles behalve dat. Jaren lang heb ik gehoord dat ik teveel in mijn hoofd zat en moest leren meer naar mijn buik te gaan.

In mijn omgeving zie ik mensen die “groots denken” en succesvol zijn en toch erg “zoekend” zijn in andere zaken. Dat heb ik dan weer minder. Heel veel vragen in mijn leven heb ik al onderzocht en de meeste antwoorden heb ik al gevonden. Bij mijzelf vooral.

Door meer bewust (mindful) over van alles na te denken en te voelen wat er met mij gebeurt, herken ik mijzelf en mijn onderbuik-gevoel.  Mijn intuïtie gebruik ik veel meer bewust en zet ik ook actief in. Ik doe veelal meer van wat goed voelt en minder wat niet goed voelt. Gewoon omdat het kan. Die luxe en vrijheid heeft niet iedereen. Ook daar ben ik me heel bewust van en daar ben ik ook heel dankbaar voor.

Al met al denk ik dus niet te klein, ik ken mijzelf gewoon best goed en tune veelal goed in op mijn intuïtie. Tevredenheid en dankbaarheid is dus onderdeel hiervan. Is dat slecht? Houdt mij dat klein? Of lui misschien? Nee. Ik denk het niet. Ik voel veel energie en hoop dat ik ook anderen kan inspireren.

Ook ben ik nu bewust aan het investeren, zonder altijd iets terug te verwachten. Tot nu toe bevalt me dit verassend goed. Ik zeg verassend omdat ik redelijk vanuit mijn opvoeding heb meegekregen dat je voor alles een wederdienst kunt verwachten of afdwingen. Vrij geven is een heerlijk gevoel en vrij ontvangen ook.

In relaties merk ik dat ik ook steeds meer bewust wordt van het feit dat ik niet altijd vrij van een verwachting, investeer. Daar waar ik dat wel heel bewust doe, geeft het heel veel voldoening. Met “compassie” zal ik de rest van mijn leven nog mee bezig zijn denk ik. Inleven in de ander en niet veroordelen. Je kunt een mening hebben en van alles “invullen”  of juist meer met “open Mind” en als een onderzoeker gewoon waarnemen en observeren.

IMG_0759.JPG

My Happiness project

Today I will write about one of my favorite books: The Happiness Project by Gretchen Rubin. This is a book I found surprisingly funny and practical. I love reading self-help books but this one was different. It is written in a very personal way and I believed every word and all her stories, like I was there with her when it al happened. Gretchen made me think it does not have to be hard to actually make some changes in your life.

Why do I write about this, today? Because I really think everyone should read this just for fun and realize afterwards how much enlightening it is, even years later.

In life today I work on my habits and my life is all about little positive projects. Today I promised myself to work on two projects. One is “action first” and actually do things without fear of failure. The other one is my relationship with my 3 sisters. I love them like crazy. I think we all have become a little to serious and cautious with each other. I want to allow myself and my sisters to make more fun and mistakes. Maybe we don’t agree or have different opinions and goals in life, but I want to be me when we meet and I think they can be free too. Free to experiment and be honest, and not hurt each other on purpose. We’ll be just fine, different and crazy like our parents. Maybe even exaggerate and make fun of ourselves, like in comics or theatre.

Next month a new project! Just for the fun of actively being aware of the little changes you can make.

IMG_0731.JPG

You want happy ending?

I know, this sounds weird. I love weird. The reason why I start my blog with these words, is my true love for and deep commitment to take care of happy endings. For me and for my clients, friends, and family.

I’m thinking about the divorce ritual I’ve been writing about in an earlier blog. Because I belief that ending a marriage does not have to be only a negative thing. We’ve had a great Farewell-party  Yesterday. My husband has a new job, and he made a great speech for his former colleagues. They had a great speech for him too. I was so grateful for this positive experience.

Last week, I also had a follow-up conversation with one of my first clients. She wanted to meet up, to tell me how good she was doing. Grateful again en happy to celebrate with her.

Last night I had a short conversation with a friend about a very negative “exit experience” she’s had, and how this still influences her life in a major way. I feel like there is a lot you can win by even doing constellations or maybe a kind of ritual. Sometimes you cannot change what happened but you can change the way you think about what happened. Like a decision. A decision to acknowledge the hurt or the pain and to let go..and move on.

And last but not least, rituals about sickness and death. The importance of a nice personal ceremony at the funeral or even the freedom or possibility  to just be with a sick person.

I am sure I can be of great use to help people with this.  Not only my experiences as a Nurse, but also my Mindfulness practice at the Sangha, made me very aware of all the things you can do to create Happy Endings. Just share this knowledge, and reach out to me.2012-11-14 09.22.55

 

200 % Coach

This post is about a big decision I’ve made last week. Trying to get reregistered as a Nurse is no longer an interesting option for me. I have decided to not waste more negative energy on getting back. I want to use my positive energy on Coaching and Mindfulness only!

I have spent several months now calling people and reading online about my options of getting back my registration, but it’s not a good time right now. The Government has decided to cut back on Nurses and a lot of Hospitals have to let go of good nurses instead of hiring new ones. So I am the last person on their list to invest in right now.

So, my image of me working as a part-time Coach and as a part-time Nurse is no longer interesting. What are the consequences of this insight, this decision?

This is a good thing. I feel more relief than regret. There is some disbelief and disappointment too. I will of course meditate on that, haha. And most of all I feel a strong kind of direction. Now it’s clear. I have investigated it and this is my perfect permission to only focus on Coaching. No distractions. No excuses. I can give my full 200% of me to my Hammertime Coaching Amsterdam. With some volunteering on the side.

It’s funny because the whole thing about getting my registration as a nurse back, was to me like “getting a Safety Net”. Like having a back up.
Now I will just take the big Dive again, Dive into the water, trusting me and my skills, and getting better by doing it and maybe failing sometimes. WTF.

So, I did  unsubscribe myself for the theoretical test I was about to do in December and I was lucky to get all my money back! Yes! That felt like I had just made some Money, just by making this decision. Good. 2013-10-14 18.07.51

Dilemma’s at Thirty

2014-07-27 16.32.14

While still busy settling down in my new house, I’m also looking forward. In a week my kids will go back to school again. I am sad to say I had to let go of my old labrador Pluk. So, I will have lot’s of time and energy and no more excuses not to go find myself a proper job!

Right now I’m exploring my options:

– Volunteering for the time being ( several kinds of organizations)

– get some extra education ( I love all kinds of new education)

– I signed up for a BIG-test,to get reregistered as a nurse ( Who knows?)

– Reading about Dilemma’s at Thirty

– Sharing my thoughts with people on how to get new coaching clients.

– I have updated all my social media (linked in , Facebook, twitter, WordPress)

– I’ve bought a new Agenda
– Last but not least, I ordered updated cards at Vistaprint.

The next step is practicing what I preach! Take it step by step and celebrate every step getting me closer to my goal!