Mag ik je interviewen?

In het kader van mijn missie “preventie van Quarter- life Crisis, en ondersteuning bij Dertigers Dilemma’s, heb ik meer Young Professionals nodig. Ik zou jullie graag interviewen (al dan niet voor mijn blog) en natuurlijk ook willen coachen. Deze interviews duren ongeveer een uurtje. De setting is losjes, met een terugkomende structuur. Na het interview stuur ik je een voorlopige versie, aan de hand waarvan je nog eventuele aanpassingen kunt doen. Jij bepaalt of je in mij Blog wilt komen of niet,  en of je met je eigen naam (of onder wellicht een gekozen naam) erin wilt staan. Ik kan ook in mijn Blog een link maken naar bijvoorbeeld je eigen blog.

Je voorgangers vonden het erg leuk om het interview te doen en vooral ook om de samenvatting van hun eigen interview terug te lezen.

Coachen kan ook. Wanneer je naast inzicht in je huidige situatie ook behoefte hebt aan een persoonlijk doel en bijpassend plan van aanpak, ben ik de coach voor jou. Geef je nu op voor een kennismakingsgesprek of direct voor het interview!

2e interview, Young Professional Lisa, 24 jaar.

2e Interview, Young Professional Lisa, 24 jaar.

 

Doel van deze reeks interviews?

Op deze manier heb ik direct contact met mijn doelgroep, om zo samen tot meer erkenning en herkenning te komen van deze levesfase vol grote transities. Wellicht zet het aan tot denken, maakt het meer bewust en kan het sommige Dertigers Dilemma’s voorkomen.

  • Loopbaan?

Lisa is nog aan het afstuderen voor Klinische Neuropsychologie. Deze richting is heel interessant. De banen liggen helaas niet voor het oprapen in deze takl. Ze voelt heel duidelijk dat ze op een gegeven moment een keuze moet gaan maken. Als Lisa heel eerlijk is, ligt haar echte passie vooral bij de dieren en natuur. Een baan bij bijvoorbeeld Greenpeace of een andere dierenorganisatie, lijkt haar geweldig. Ze heeft recent echt “gesolliciteerd’ bij Stichting wakker Dier. Hier heeft ze een nul-uren contract voor het doen van administratief werk. Een organisatie waar ze dus, volgens eigen zeggen, 100% achter staat. Maar het zou zonde zijn om niets met haar studie te gaan doen, dus daar zit wel een dilemma. Ze heeft veel ideeen al maar wil eerst afstuderen. Wellicht is een combinatie ook mogelijk?

  • Relatie/daten?

Ze heeft reeds sinds 4 jaar een vaste relatie met een leuke man ( 30 jaar) en ze wonen niet samen. Nu zijn er geen concrete toekomst plannen, maar ze ziet het met hem wel zeker voor zich .

  • Familie? Kredo/ motto?

Lisa’s moeder was geen hippie ofzo, maar ze heeft hun wel heel natuur/ milieubewust opgevoed, op een niet zweverige, maar eerder luchtige manier. Ze zei vaak; “ Je kunt niet altijd alles plannen. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het zoals het gaat”.

Haar vader is zeer sociaal en easy going. Waarbij haar moeder meer voor diepgang zorgde. Gelijkheid en vrijheid was ook belangrijk.

  • Woonsituatie?

Haar ouders hebben in Amsterdam een woning gekocht waar Lisa en haar 2 zusjes (2x) tijdens hun studie samenwonen. In de toekomst wil ze dolgraag nog eens in het buitenland gaan wonen. Liefst nog voor ze kinderen krijgt. Daarna wil ze gaan settelen in Amsterdam.

  • Vriendschappen?/ Social media?

Lisa staat een  beetje in tussen vriendinnen die al settelen en vriendinnen die nog compleet los gaan. Inleven in die beide uitersten is best lastig, volgens Lisa. Bovendien heeft ze tegenwoordig ook minder tijd, en meer verplichtingen. Wel mooi hoe vriendschappen zich nu uit filteren. Vroeger liet ze het dan meestal “uitbloeden”, tegenwoordig maakt ze het bewust “uit”. Dit wordt niet altijd gewaardeerd. Bij een vriendin is het juist daardoor weer goed gekomen en is de vriendschap nu veel diepgaander. Haar groepje is nu veel kleiner. Lisa was meer een “allemansvriendin”, nu niet meer. Lisa is actief op o.a. op Instagram en linkedin. Kan zeer inspirerend zijn.

  • Financiele basis/kennis?

Lisa is deels nog afhankelijk van haar ouders. Daarnaast heeft ze altijd bijgewerkt. Ze moest zelfs opletten dat ze als student niet teveel zou bijverdienen. ze heeft altijd heel “open minded” of nieuwsgierig “van alles” gedaan. Achteraf wel eens te onbezonnen. Ze vond altijd alles leuk, is later iets kritischer geworden. Een baan, als teamleider bij een modellenbureau, was een soort hoofdbaan. Dat verdiende ook goed en vond ze leuk. Ze wil gewoon haar eigen brood verdienen. Vindt het ook steeds vervelender om afhankelijk te zijn, voelt zich dan beetje schuldig t.o.v. ouders dan. Ze heeft een creditcard maar gebruikt deze amper. Soms zijn er dingen die je alleen met creditcard kunt betalen, online bijvoorbeeld.

  • Trouwen/samenwonen?

T.z.t wil ze wel trouwen. Nu nog niet. Als ze eerst zichzelf meer ontwikkeld heeft door bijvoorbeeld nog meer te werken, reizen en doen. Ze wil geen “had ik maar” gevoel hebben. Lisa denkt dat ze dan ook een betere moeder kan zijn.

  • Kinderwens? Part-time/ Full-time?

Pas als ik eind twintig ben ofzo, wil ze wel kinderen. Ze is dol op kinderen. Of ze dan part-time moet werken weet ze nog niet. Eerst full-time. Als je een kind krijgt, neem je de baby gewoon mee. Haar ouders namen hun ook altijd overal mee naartoe. Dat is zo mooi ook aan Amsterdam.

  • Lichamelijke gezondheid?

Lisa eet veganistich. Haar moeder heeft haar vanalles aangereikt, ineens koos ze er uit zichzelf voor en wilde ze veganistisch eten. Nu schrijft ze ook een eigen blog over veganistische hotspots en tips op http://www.lisagoesvegan.com.

  • Zingeving/mentor/goeroe/inspiratie?

Via Instagram volgt Lisa veganistische eters, natuur en dieren. Ze is wild van Instagram en fotografie. Foto’s zeggen vaak meer dan woorden, volgens Lisa.

Haar ouders zijn haar bron van inspiratie. Heel bewonderenswaardig hoe bijvoorbeeld haar moeder haar leven leidt. Ze weet je op een leuke manier bewust te maken, niet belerend. Dat wil Lisa ook. Mensen op “passieve wijze” bewust maken en enthousiasmeren. In goeie proporties.

Zelf wordt ze ook geinspireerd door een aantal professoren/opleiders. De man waar ze nu onderzoek voor doet is zeer bewonderenswaardig. Veel kennis en gepassioneerd over wat hij doet.

Greenpeace?

Greenpeace?

My First Young Professional

Intro:

Vanaf nu zal ik regelmatig via mijn Blog nu ook interviews weergeven met boeiende Young Professionals uit mijn omgeving. Dit interview met C.H. (25 jaar) is dus een eerste, uit een reeks interviews, die zal verschijnen.Ik richt me hierbij op de 10 grootste transities in deze levensfase.

Mijn doel?

Aangezien erkenning en herkenning al bijdraagt aan de bewustwording van de fase waar deze jonge mensen inzitten, hoop ik op deze wijze naast echt contact te maken ook wellicht bij te dragen aan inzichten en of bewustwording van eventuele Dertigers Dilemma’s.  Wanneer ik ontdek hoe er gedacht en gehandeld wordt, kan ik tijdens ons gesprek ook extra informatie geven en misschien zelfs preventief iets betekenen, voor de geinterviewde of zijn/haar leeftijdsgenoten.

  1. Loopbaan? Aan het afstuderen Kunstgeschiedenis. Haar stage gaat binnenkort over in een Part-time aanstelling voor 2 dagen per week, als ZZP-er. Ze gaat contract tekenen voor 2 jaar. Dan voor het eerst een vast inkomen. Tot nu toe heeft ze altijd bijbaantjes gehad. Wijze van kiezen? Patroon? Ze was benaderd voor een functie bij AIESEC. Zo sprong C.H. dus in het diepe en ging voor de zeer intensieve sollicitatieprocedure. Daar bleek dat ze nog te licht was voor die functie, maar zo rolde ze wel in een andere functie, als Marketing Manager.
  1. Relatie? Daten?  C.H. heeft geen relatie momenteel, niet echt lange relaties gehad ook. Daten via internet is niets voor haar. Wel geprobeerd maar met Tinder kan ze niet veel. Ze wil iemand toch in persoon ontmoeten wil ze zich meer blootgeven. Om haar heen hebben mensen elkaar juist wel online gevonden en is het wel bewezen dat het kan werken.
  1. Familie? Oudste dochter van gezin met drie meiden. Moeder werkte o.a. als voorzitter voor de Stichting Kanker in Beeld., een meer dan full-time baan op vrijwillige basis, en als Coach. Haar vader is zelfst ondernemer en Fondsenwerver. Kredo thuis: “Zorg dat je doet wat je leuk vindt, je best doet, en daarbij onafhankelijk kunt zijn, als vrouw.” Van huis uit was er structuur, veiligheid en ook veel vrijheid. Mijn ouders accepteerden dat ik altijd van alles naast mijn studie erbij wilde doen. Ze waren het er niet altijd mee eens maar ze steunden me wel.
  1. Woonsituatie?C.H. heeft haar eigen appartement kunnen kopen, mede via een “potje” van een overleden oude tante. Ze heeft een Huisgenote, deze huurt van haar. Geen zorgen over wonen dus nu.
  1. Vriendschappen/ sociaal/ Social Media? Ze geeft aan zeer trouw te zijn en erg vast te willen houden aan reeds lang bestaande vriendschappen. Nu merkt ze wel dat alles meer in verschillende groepjes uiteen valt en met haar huidige werk en verplichtingen, is het soms lastig te onderhouden. Ze realiseert zich wel dat sommige vriendschappen in de toekomst wat zullen verwateren. De mensen die ze nu heeft leren kennen via AIESEC, hebben veel gemeenschappelijke interesses en doelen. Dat is heel leuk. Ze kijkt dagelijks op Facebook, Linkedin en Instagram. Via dit browsen op linkedin volgt ze ook wel mensen van haar studie. Je gaat dan toch wel eens vergelijken. Aan de ene kant lijkt het te stimuleren of inspireren, wanneer ze ziet dat zij er geweldig voor staan, aan de andere kant wordt dat dan ook direct een soort van de Norm en voel ze wel constant de druk en het dat ze er nog niet is.
  1. Financiele basis/ kennis? Ze is nog gedeeltelijk afhankelijk van haar ouders en van een lening. Na wat vragen aan hun ouders over finaciele zaken, hebben zij en haar zusjes nu een aantal keer les gekregen van een Bankier. Ook zullen ze i.p. een keer per jaar advies/info krijgen over de Belasting. Dit is dus door haar ouders geregeld. Ze heeft ooit via haar ouders een creditcard gekregen toen ze een sabbatical deed van een jaar. Ze reisde alleen en ging eerst naar Australie, toen Maleisie voor vrijwilligersproject. Later is ze nog 5 mnd naar Zuid Amerika geweest. In die tijd heeft ze veel gezien en geleerd. Haar creditcard gebruikt ze nu nog enkel wanneer ze naar het buitenland gaat. Ze zorgt zelf dat ze deze steeds op tijd betaalt.
  1. Eventuele kinderwens? Part-time of Full-time? Momenteel geen kinderen of kinderwens. C.H. zou wel altijd willen blijven werken, bijvoorbeeld 4 dagen per week. Daar voegt ze aan toe dat 5 dagen per week wel wat veel lijkt. Over fertiliteit denkt ze zelden na. Kinderen wil ze pas na haar 30ste. Toen ik haar reactie vroeg op nieuws google en facebook over betalen kosten invriezen eitjes, werd ze even stil. Ze pretenderen de vrouwen tegemoet te komen, maar eigenlijk zeggen ze dat je dus moederschap en werken daar niet kunt combineren. Dat is niet okay. Het is niet iets wat reeds uitgebreid besproken werd onder vriendinnen, dit gaat ze nog wel doen.
  1. Trouwen of samenwonen? De vriendinnen met een vaste relatie praten nog wel eens over kinderen enzo, maar met andere vriendinnen is dit nauwelijks een gespreksonderwerp. Eerst werken en een partner vinden. Vervolgens vroeg ik haar over samenwonen of trouwen? Ze gaf aan dat meeste vrienden met gescheiden ouders, eerst willen samenwonen. De meeste vriendinnen waarvan de ouders nog samen zijn, willen graag trouwen. Zij zelf dus ook. Haar ouders zijn nog samen. Volgens C.H. is trouwen toch een hele mooie bewuste keuze, om je verdere leven met iemand te willen delen.
  1. Lichamelijke gezondheid van belang? Nu wel veel meer dan een paar jaar geleden. Nu is ze wel fit. Ze heeft een jaar geleden de halve Marathon van Amsterdam gelopen, en ze leeft veel gezonder dan paar jaar terug. (ook 7kg. afgevallen.) C.H. wil bewust niet meer doordeweeks brak zijn en vaart wel bij meer structuur. Ze wil graag genoeg energie hebben om alles te doen. Deze huisgenote inspireert en stimuleert haar ook op gebied van bewust gezond eten.
  2. Zingeving? Motto? Goeroe/ voorbeeld? C.H. is wel beetje bezig met meer verdieping. Nu nog vooral op zichzelf gericht. Wie ben ik, wat wil ik? C.H. heeft zich gedurende een jaar ingezet als Marketing Manager voor AIESEC (internationaal netwerk). Motto daar was “ Peace and Fulfillment Humankind Potential”. Dat sprak haar erg aan en daar gelooft ze ook echt in. Dat je, mede door anderen volledig hun kansen te laten benutten, allemaal indirect beter af kunt zijn. Haar moeder is haar grote voorbeeld, haar goeroe, haar ouders allebei. Ze hebben het goed gedaan.

2014-10-18 08.26.39

Interviews with Post Graduates

From now on, I will use my Blog to interview people. This to get more inside information and really get a good picture of the way people make their choices these days.

I will have certain returning questions on specific topics. Topics like :work/ careerpath, relations/dating, family and picking your family, social life/ media, money/ financial foundation, health, kids/ fertility, cohabitation/ habitation and spirituality!

Looking forward to it. Meeting all these people and learning from their experiences.

To be continued!!

IMG_0527.JPG

Afraid of what could have

So, what am I afraid of these days? To be honest I have been scared a lot lately. So not me! My dog got attacked by 3 mean dogs a few days ago. I had to recover from that. Not so much of what happened, but mostly of the fact that they were walking towards my 7-year-old daughter first. They could have attacked her, but they noticed me and my dog so, they attacked my dog. My dog is old and very fragile. She could have died, being attacked by 3 dogs, but my hubby rescued  us and the owner finally showed up. I hurt my IT-band ( left knee) at a boot camp last week. Observing my pain and weird sensations in my knee and low back I got really worried. What if I couldn’t run anymore? I would get so restless and fat! Fortunately it’s nothing dramatic and there is actually a lot I can do to get stronger and recover from this. But still. Scary! By moving to America my biggest fear was anything happening to my friends or family, while me being away. Nothing extreme happened but it could have. My husband had a big career-transition. I was confident about his choices but other people could change our lives forever. They did, in a positive way, fortunately. I was so scared of what could happen. Strange. It’s what you add in your head to what actually is. What do I add. I asked myself a lot to stay more realistic. My friend was running the Boston marathon last year. She was so good she came in before the bombing. This year she had a hard time running. She was very aware of the fact that she ran exactly the same time, as the people who ran into the bomb’s last year. The whole year she could have felt happy and relieved, but she felt afraid and vulnerable instead. Strong and vulnerable. I remember being so mad and panicking when they attacked my dog that I screamed and kicked, and totally forgot about my 7-year-old watching me. Only after a few minutes I was breathing and thinking about her. I felt ashamed of not caring for her. Weird. Fortunately, I learned about having compassion for others and for myself. About living in the moment and not pushing away my observations but acknowledging them, just as they are. Just sit with it and meditate. So I meditate my ass of! They are just thoughts and feelings. No need to be afraid. I’m only human! 20140425-210520.jpg

So not judgmental

Yes, I admit, I used to be and yes I still am, a person with a lot of judgment about a lot of things. Not saying I’m proud of it, but I am what I am.

In 2009 I had decided to not be so judgmental anymore. A Life Coach should have no judgement, right?
I should have more compassion and need to discover how it feels to “not”  have arguments and discussions about everything that pops up in my mind.

Funny thing is that people noticed. Most of them seemed to see a positive change and a new,mild, me.
Others thought I became boring and too serious. Having less opinion.

I’d like to think of myself as a person who does not care so much what other people think, but I have to admit that I have noticed changes too. Both positive and negative actually.

First of all, while practicing mindfulness, I noticed that I can have the intension to be non- judgmental but in fact I still had the same thoughts and observations, I just did not share it anymore! For me that’s a lot, because I’m a very sharing person.

Good thing is that i definitely had less conflicts, but in the same time my life became not only a little boring, I seemed to have lost some fire too. A curiosity about other people’s opinions and to be honest, I became very judgmental of everyone who did have a strong opinion and judgement. Weird.

Secondly, people who seemed to like me, liked the new me. I felt like I was sheeting, hiding my dark side. A side which I personally think is a fun and very alive side of me. I was definitely laughing much more when I was a little provocative and honest.

And third reason for me to allow myself some judgement and opinion back in my life, is that I seem to like and attract more fun and funky people.

What I learned in the last 4+ years?
– It is “the way I say it” .
– I will be more aware though “who” I share it with!
– Sharing is important to me.

What’s wrong with a little discussion every once in a while? It’s a little scary and don’t want to hurt people, but choose to life my life without fear again. Tell me if I’m wrong!

20140320-125423.jpg

Kind & Clear Divorce Ritual.

The first time a friend told me they were getting a divorce I was devastated. How was this possible? I need to do something, help them, they should try harder to solve their problems. A lot of judgement and opinion. Now, after several divorce announcements, I feel more peaceful. I trust them to make the right choices and just want to offer my friendship, a listening ear or support, if needed.

Recently I did make up my own Kind & Clear Divorce Ritual. I love rituals and I belief that a big transition like a divorce, deserves a nice ritual. To end a part of your life and to start this new part of your life. Life after marriage. I did it once with a very dear friend and it was very special. You could do it with both (X and the ex) or just with X.

This is created around the moment of signing the divorce papers/forms.

Create the right atmosphere, light a candle, maybe sit on the floor together Have the paperwork ready. Including the license of marriage. Maybe the ring, if you still have it. Put it next to you, so you can see it.

First question by me: How do you feel at this present moment?

Can you give me 3 reasons why this marriage was not a complete failure?

Repeat after me?
– I would like to thank my ex for….
– I would like to  forgive my ex for….
– I would like to let go of….regarding my ex.
And now about you:
– I would like to thank myself for…
– I would like to forgive myself for…
– I would like to let go of….regarding myself.

So, are you ready to sign the papers now? A “silent moment” for signing.  You did it. How do you feel right now?  You can give a high-five or a hug, or a little gift to remember this moment.
8. Put on some of your favorite music, open a bottle of wine or even Prosecco, to “pop” to this moment and make a toast ” To life after marriage”. This can totally be a cheerful moment. It took a lot of courage to sign the papers.

Remember to do it in a mindful way. All emotions are allowed, no need to push it away, no need to help, no judgement, just “be” together. Acknowledge what is and let it be. By allowing the pain, paying attention to it, it will slowly pass.

2012-07-04-13-22-341.jpg

How is your Fertility IQ?

While reading a lot about emerging adulthood and twenty somethings, I’m also learning a lot of facts on fertility. Research on fertility has been described in Meg Jay’s book ( The Defining Decade) and in the  book I’m reading now, by Robin Marantz Henig and Samantha Henig ( Why do young adults seem stuck?). I’d like to share some of the facts on fertility with you.

*Female fertility declines (lower ability to get pregnant/ to carry a baby to term) because of a decrease in egg quality and a less effective hormonal regulation (endocrine system). Age 20= peak in female fertility, age 30 fertility 50%, age 35 fertility 25%, age 40 fertility 12,5%!

* Facts on months it takes to get pregnant. Age 20-30 , it takes about 4-5 months of having sex at the right time, to get pregnant. Age 35-40 it takes about 5-20 months and age 40 and up it takes more than 20 months of trying to get pregnant.

* Age 35 and up 1/4 of pregnancy’s and up in a miscarriage. Age 40 and up 1/2 of pregnancy’s and up in miscarriages.

* Fertility treatment might work but cost a lot and there is no guarantee. The Fertility treatment cost about $25.000 when age 20+, $35.000 when age 35+, $100.000 when age 40+and about $300.000 when age 42+!

* IVF success rates of another survey : Under age 35 only 68-86 % ended up with a live birth and age 40 and up only 23-42% ended up with a live birth.

* There is not only a downside to late pregnancy ( Medical complications for women) but also an upsides. Having kids when older give more positive parent-child relationships, greater emotional involvement, lower signs of stress and happier mothers. Women can also achieve higher earnings by delaying pregnancy. Wages increase up to 9 percent of life-time earnings.

* Women delaying their pregnancy, can still expect optimal health outcome of the mother. Looking at the health of the mother it’s best to have your first-born at the age 34 and according to another survey it is best to have your last born at the age 35.

* Fathers over age 40 increase their babies risk of a variety of problems, in particular childhood cancer, auto-immune disease, schizophrenia and autism.

* “Grandparents” are much older by the time they are needed most.

These are some of the things I was reading. I hope I got all the facts right.  Please read these books to know more about the numbers written above.

For me it was very eye-opening to read about the research on this and I feel every young adult could make better choices reading about these things while delaying, before it’s too late to maybe have a child some day. I would have liked someone telling me this at the age of 22 maybe, just to be more aware of your options and to have more clarity. I was 32 when I had my first born and 34 when I had my last born. Seems alright but it was harder to get pregnant than I expected.

Getting children (or not) is only one of the big transitions for young adults. I will write more about these transitions next time.

20131212-180930.jpg

The 20+ Transitioning Ritual

What if I could make up a perfect “Start your Quarter-life” ritual? Call me, and I will lead the Ritual!

It could be a ritual of at least 4 meetings.

1. The first meeting would be with the 20+ and her/his family (Parents, maybe Grandparents, Siblings and Aunts or Uncles)During this meeting they will talk/share about the following topics:

– What it means to start living on your own, finding a place to live, work, meeting new people, creating a new support system (internal and external), and nurturing yourself.

– First Grandma and Grandpa will share some experiences/feelings ( no direct advice), secondly the Mother will share, the Father, other family members who have been there (> age 35 ). This as in “story telling”. The others listen, don’t interrupt or respond right away.  The 20+ gets time to interview them. . She or he get’s a “special 20+ transitioning notebook” from her family, to make notes and write down anything learned.

2. The second meeting will be with the 20+ and her/his parents and maybe other adults close to the family.

During this meeting they will only talk about work and a career and financial planning and foundation. Again first the Mother, secondly the Father, and the other people can share their experiences. Again, no interrupting or responding, more like listening to the stories and learn from it. The 20+ can make notes in the “special 20+ transitioning notebook”

3. The third meeting will be with the 20+, her/his parents and siblings or friends. This meeting is all about sharing experiences/ feelings about the importance of relationships and finding a partner for life maybe having your own family one day. Again no responding to the stories, mostly listening and learning. The 20 + makes notes in her/his “special 20+ transitioning notebook”. There will also be talked about how times have changed, and everything is possible but how our bodies have not. Fertility facts, the costs and why planning a family is smart and how postponing this might be something you will regret later.

4. The fourth and last meeting is with the 20+ and her family and friends/peers. This meeting first the parents will share experiences/feelings about where to live, moving to new places, urban or suburban, what kind of house, neighborhood, commuting, where would you like your kids to grow up and everything related to this. Again the person talking will not be interrupted, no responding, just sharing and learning. The 20+ can make notes in her/his “special 20+ transitioning notebook”

All these meetings should take about 3 hours each and one meeting each month. The first meeting before leaving the house. The whole idea is to learn about taking charge and knowing that you are the making choices about your life. No one can do it for you, we all need to go through this and it’s scary and hard but most of all, the best time of your life were all major transitions happen.

Sounds perfect to me! I cannot wait till my girls graduate!

To share or not to share, that’s the question!

Personally I’d like to share everything going on in my life. Sharing gives me a feeling of being connected to others in a way.

This week I noticed three things:

First I felt a strong difference in sharing things in a one on one conversation or by writing things down. In writing things down it’s sometimes hard to explain yourself. You also cannot check to see if people really understand what you mean. Writing things down makes it very definite. Once written it’s almost as if you cannot take it back. If you keep your thoughts to yourself it seems easier.

The second thing is sharing by talking Dutch or talking English. Dutch is my first Language.
Explaining your feelings can be difficult in your own language but is even more difficult in another language. It is less spontaneous and it makes me feel miserable listening to myself.

Last but not least there is the part of making yourself vulnerable by sharing your feelings. Although I feel it’s important for me I feel more and more that sharing can make things more complicated and annoying.

I love the sharing we do in my meditation practice. We sit first for 20 minutes. We do some walking meditation and we read out aloud together. After this reading we share. We share but we do not respond to each other. We keep it confidential and you can talk as long as you need. I love it. No advice, no comforting arms, just people listening and respecting your feelings. There is a deep connection without a conversation. Just eyes and ears, that’s all you need. I made a resolution to myself today not to talk so much but to listen more.

This picture is a piece of art I really liked. Made not by me. It looks like my head full of thoughts! They want to come out.

20121215-204518.jpg