Ik ga mijzelf verkopen, morgen.

Kan ik het nog, mijzelf verkopen? Morgen heb ik een sollicitatiegesprek voor een full-time project van negen maanden, bij het AMC en het VUmc, als trainer voor de implementatie van het Electronisch Patientendossier.

Tijdens de voorbereiding op dit gesprek, de afgelopen dagen, ging er natuurlijk van alles door mij heen. Hoever zijn ze al met de invoering van het EPD in de verpleging? Werken ze er al mee? Waar lopen ze dan tegenaan, waar zit de winst voor de patiënt en waar voor de medewerker? Ik heb bij mijn oude collega’s geïnformeerd en hele verslagen op internet bestudeerd. Zo interessant weer die materie. Zoveel zin om weer aan de bak te gaan en in een team te werken met een duidelijke eigen verantwoordelijkheid. De ICT had me vroeger beangstigd, maar nu niet meer. Ik redt me prima op het gebied van techniek. Als verpleegkundige moest ik al behoorlijk technisch vaardig zijn, daarna heb ik nog veel meer bijgeleerd. It RUNS in the family (Hamer bv installatietechnieken)

Wat willen ze zien morgen? Mijn enthousiasme en energie, of doet vooral mijn opgedane verpleegkundige kennis en ervaring ertoe, waardoor ik als trainer sneller toegang heb tot de belevingswereld van de gebruikers van het EPD?
Wie zitten er morgen tegenover me? Heb ik dan nog wat aan mijn DISC-training? Lijkt me fijn. Mijn ervaring als Coach met een oplossingsgerichte stijl van werken, gaat dat me helpen? Of mijn mindfulness training en ervaring. Helemaal Zen zo’n gesprek in!

Waar ben ik het meest trots op? Wat zijn mijn talenten ? ( los van uitzoeken Dirk, de love of my life)
Waar blijkt dat uit, heb ik voorbeelden? Kan ik mijn loopbaan toelichten? Waarom de verpleging uit? Ja, waarom?
Stel, ik was niet naar Boston gegaan? Had ik dan wel genoeg verpleeguren gehad, was ik dan nog gewoon BIG geregistreerd? Hmmmm, zinloos.

Wat mij helpt mijzelf morgen te verkopen, is door het te “visualiseren”. Het me tot in het detail voorstellen. Wat ik aanheb, hoe ik er naartoe ga (fiets of toch auto?), mijn stevige hand bij de kennismaking, recht aankijken met vriendelijke lach. Mijn open actieve houding tijdens de gesprekken en hoe ik laat zien dat ik goed kan luisteren, kennis van zaken heb en ook nog eens heel fijn en luchtig in de omgang ben.
To the point komen en concreet en duidelijk antwoorden. Dat kan ik allemaal prima. Ze moeten mij hebben, omdat ik het waard ben! Of, omdat zij het waard zijn!

Stop, Hammertime!!!! Yo Hammer!IMG_1120

Advertenties

“Patience”, mijn levensthema!

Ook vandaag staat in het teken van het geduld moeten hebben, of ook wel “afwachten”. Ik doe van alles, houd me druk bezig, in de hoop dat de tijd dan sneller gaat.
Ik ben benieuwd hoe anderen dit ervaren. Het lijkt inmiddels wel mijn levensthema. Afwachten.
Een korte opsomming bijvoorbeeld:
– Wachten tot mijn ouders zouden scheiden. Dat hebben ze dus niet gedaan, maar het hing altijd in de lucht. Ze zijn nu alweer 50 jaar samen.Idioot.
– Wachten tot we (als kind al) weer gingen verhuizen. Ik ben al, voor ik uit huis ging, regelmatig verhuisd.
– Wachten tot ik zwanger werd. Eerste keer duurde bijna 3 jaar.
– Wachten tot een van mijn ouders zou overlijden. Ze hadden de ergste dingen. Dood gingen ze niet, gelukkig!.Ze zijn nu zo fit als wat!
– Wachten voor we zeker wisten dat we naar Boston gingen ( het duurde 1,5 jaar, van moment van onze beslissing tot uiteindelijk echt weggaan)
– Wachten tot we meer duidelijkheid hadden over terugkomen naar Nederland. Ook best een slepend proces. Niet in mijn handen.
– Wachten op makelaarsreacties….jaja, we zitten er nog middenin.
Waarom? wat moet ik hiervan leren? Ik ben er helemaal klaar mee.

Gelukkig ben ik Mindfulness trainer! Mediteren helpt enorm. Naast mediteren, sta ik mijzelf weinig toe om echt te ontspannen. Wanneer ik mediteer voel ik pas waar in mijn lijf de spanning zit en hoe onrustig ik me voel. Vervolgens praat ik met mijzelf op vriendelijke toon. Vroeger deed ik dat altijd vrij hard en cynisch, nu weet ik dat dat helemaal niet bevorderlijk is.
Ik ben okay zoals ik ben, ook dit gaat weer voorbij, en concentreren op het moment van nu. Heb ik pijn? Nee. Heb ik honger? nee. Heb ik dorst? nee. Heb ik daadwerkelijk invloed op het proces? nee. Heb ik iets te klagen eigenlijk? nee. Zit ik nu in een fijn huis? ja. Is het mooi weer buiten? Ja. Zijn de kids happy? Ja. Gaat het goed tussen ons samen? ja. Is iedereen gezond? ja, eigenlijk best wel!

Dussssss!!!!
Okay, ik ben gespannen en heb geen invloed. Dus dan ga ik maar genieten van de rest van mijn dag. De zon schijnt en ik heb bergen energie. Kom maar op, zeg ik!IMG_1119

DISC: voor het optimaliseren van je persoonlijke effectiviteit.

Ik heb mij ingeschreven voor de DISC certificatie training van EDN Solutions. Naast het feit dat ik het zelf heel interessant, praktisch en verhelderend vond om mijn DISC profiel in te vullen en terug te lezen, zie ik het ook echt als een waardevolle bijdrage voor mijn cliënten. Bovendien is Denyse een zeer gepassioneerde Trainer, daar word ik altijd blij van. Mensen die ergens helemaal voor gaan.

Thuis heb ik eerst zelf de beide testen (Classic 2.0 en Everything workplace) geheel ingevuld en de uitkomst doorgenomen. Je leert zo in eerste instantie meer over jezelf en over hoe je efficiënter kunt werken of omgaan met anderen, maar daarnaast leer je ook hoe je je kunt voorbereiden: op bepaalde ontmoetingen, manier van communiceren en of de wijze waarop je jezelf bij die “andere” het beste kunt presenteren.

Vooral dat laatste wil ik graag meer gaan doen in de toekomst. Want anderen kun je niet veranderen en zelf kun je je gedrag redelijk leren hanteren. Door meer bewust te kiezen welke aanpak je helpt om je doel te bereiken dus. Pure efficiëntie en beter inzetten van de voorkennis die je misschien hebt. Niet alleen bij de benadering van mensen in direct contact maar ook bij bijvoorbeeld emails of sms-berichten. Daar valt ook veel winst te behalen weet ik uit ervaring helaas.

Juist voor wie houdt van concrete en praktisch toepasbare informatie, ter ondersteuning van mijn verdere diensten van Hammertime Coaching Amsterdam, ga ik mensen standaard voor elke kennismakings-sessie, de DISC vragenlijst toesturen.

En…vanaf nu zal ik nooit meer impulsief, of on-tacties zijn en alles wat ik doe veel meer concreet kunnen onderbouwen, zorgvuldig en taakgericht en sarcastisch door het leven gaan.
..of toch maar niet…

Kijk ook op: http://www.EDNsolutions.com of kijk op YouTube over deze DISC Profiling of DISC Assessment.
IMG_1258-0

Interview met mijn 3e Young Professional.

Wederom, in het kader van mijn directe contact met mijn doelgroep, en persoonlijke interesse in deze generatie jonge Professionals, dit recente interview.

Interview met mijn 3e Young Professional ,Marly Storm, 23 jaar.

Loopbaan:

Marly is een frisse jonge vrouw, heeft Psychologie gestudeerd, en doet nu haar Master Klinische Neuropsychologie bij de VU. Ze heeft volgens eigen zeggen aardig moeten werken om haar Atheneum te halen, terwijl de Universiteit later daardoor juist heel goed te doen was, omdat ze inmiddels goed begreep hoe ze studeren moest. Helaas werd ze twee keer uitgeloot voor Medicijnen, wat haar eerste keuze was. Vandaar dat ze iets anders moest gaan doen. Ze wilde eigenlijk graag Verpleegkunde doen, maar het leek verstandiger om voor een Universitaire studie te kiezen. Ze had tenslotte Atheneum gedaan. Dus werd het Psychologie.

Momenteel piekert ze regelmatig. Deze studie is wel leuk en interessant, maar ze hoort om zich heen steeds hoe moeilijk het is om met deze studie een baan te krijgen. Marly heeft ook nog geen idee wat ze voor baan zoekt. Ze heeft een sterke voorkeur voor direct contact met mensen/patienten, maar na een praktijkervaring in het Revalidatiecentrum was ze toch niet meer zo zeker van welke kant ze precies op wil.Voor de meeste banen vragen ze praktijkervaring,  en die heeft ze nog niet echt. Om wat meer ervaring op te doen is ze nu Vrijwilligerswerk gaan doen bij Papermates, als maatje voor mensen met niet aangeboren hersenletsel.

Als ze eerlijk is, heeft ze meer ambitie om de kant van Coaching op te gaan. Ook zou ze dan meer de Arbeids Organisatie Psychologie kant op moeten en de Human Resource kant. Daar zijn ook meer banen in, volgens Marly.

Wonen:

Ook trekt het Buitenland steeds meer. Marly is, tegen advies van haar ouders in eigenlijk, na haar studie eerst 4 maanden gaan reizen met een vriendin. Heerlijk. Nu wil ze graag nog een keer reizen alleen. Of, indien mogelijk iets combineren met studie en reizen. Ook Spaans leren staat nog op haar Bucketlist. Geen idee nog of dat gaat lukken. Misschien ook wel tijdelijk in het buitenland werken, Azie trekt ook.

Gezin:

Marly is een enigste kind van een moeder, die altijd verpleegkundige is geweest, en een vader die werkzaam is geweest in de verzekeringen. Haar vader heeft destijds zijn studie zelf niet afgemaakt. Hij benadrukt bij Marly altijd het belang van een goed diploma en een goed betaalde baan. Haar moeder benadrukt eerder, dat ze het vooral leuk moet vinden wat ze doet. Ze heeft niet echt een motto meegekregen van thuis.

Vriendschappen:

Die veranderen ook wel wat. Haar beste vriendin uit Amersfoort spreekt ze eigenlijk nog maar weinig, wel vaste vriendinnen uit Groningen en Amsterdam. Voor direct contact is er nu minder tijd ook. Ze woont in een gezamenlijk huis met 3 anderen. Waar ze in Groningen vaak met haar huisgenootjes en vriendinnen at, eet ze nu vaker alleen omdat ieder zijn eigen gang gaat en verplichtingen heeft.

Financieel:

Marly is nu nog wel financieel afhankelijk. Dat vindt ze niet zo fijn. Ze krijgt de studiefinanciering, en werkt er altijd bij, om zelf de huur van haar kamer te betalen. Haar ouders betalen nu nog de verzekeringen, collegegeld en de boeken. Voor een eventuele reis en tijdens de stages zal ze waarschijnlijk een lening moeten gaan afsluiten. Ze weet dat er via DUO als student goedkopere leningen bestaan. Nu nog geen lening eigenlijk, gelukkig.

Gezondheid:

Marly eet nu wat meer bewust gezond, meer structuur in haar leven en 2 keer per week sporten. Studeren doet ze thuis.

Relatie:

Ze heeft geen relatie momenteel. Via social media lijkt het of iedereen een relatie heeft soms, dan voelt ze die druk wel een beetje. Een verre kinderwens is er wel, ooit. Ze zou dan het liefste gewoon 4 dagen blijven werken, geen huisvrouw willen worden.

Spiritueel/ Zingeving:

Ze is niet bezig met spiritualiteit of zingeving, hoewel de beroepskeuze wel enigszins met zingeving te maken lijkt te hebben.

Haar grote voorbeeld? Ze denkt even na. Dan zegt ze: Mijn moeder. Ze leek altijd goed te weten wat ze wilde, en heeft het ook gedaan.

Kortom, nog veel open eindjes, mogelijkheden genoeg, pieker, pieker soms. Beetje keuzestress wel, zegt ze zelf.

 

Toevallig of gewoon meant to be?

Heb jij dat wel eens, dat je ergens het idee hebt dat je een signaal krijgt? Gisteren had ik deze bijzondere ervaring. We zijn bezig met het mogelijk kopen van een huis. Dit hele proces is rete-spannend. Gisteren zouden we horen of ons bod geaccepteerd zou worden. (of het bod van 2 andere partijen misschien)

Ik had zangles en meestal breng je dan zelf een nummer in om op te oefenen. Ik was echter zo gespannen, dat ik niet meer had gekeken. In mijn tas zat echter nog een uitdraai, deze had ik al twee weken terug geprint, met de songtekst van “Restless” van Janis Ian. Ik dacht, dit is zo’n soft nummer, maarja wel mooi soft ergens.

2014-12-08 14.38.42

Mijn zanglerares had ik net verteld over hoe nerveus ik was. Wat een heerlijke afleiding om even te kunnen zingen. Dus ze zet you tube aan met dit nummer. Deze tekst was meant to be denk ik!!! Dit gaat gewoon over dat huis en nu moest ik erover gaan zingen. Echt bizar.

Voorzichtig ben ik maar gewoon begonnen, en naarmate de les vorderde werd ik kalmer. Dit komt goed dacht ik. Hoeveel signalen heb je nodig?

Zo heb ik ook een succesnummer. Mijn succesnummer is deze:

Al sinds mijn VWO-examen hoor ik dit nummer op de radio bij allerlei belangrijke momenten in mijn leven waarop er iets te vieren valt. Echt! Dat kan toch geen toeval zijn?

Zo hebben we samen (Dirk en ik) ook een heel suf nummer dat steeds terugkomt al sinds onze studenten tijd. Deze komt nu ook regelmatig op radio Decibel. Met de kinderen dansen we hier dan op.

En natuurlijk mijn “lijflied”. Dit nummer hoor ik vaak wanneer ik me wat klein voel. Daar krijg ik altijd weer luchtigheid van en lef om door te gaan.

Ik hoor graag jullie succes-nummers. Gewoon omdat ik altijd blij word van die dingen.

Afwachten of opeisen en najagen

Een vriendin raadde mij aan het boek te lezen “Lean in” van Sheryl Sandberg. Wat een heerlijk boek.

In dit boek geeft Sheryl allerlei hele praktisch inzichten voor Young professionals, en vrouwen specifiek, over hoe we kijken naar vrouwelijke leiders en leiderschapskwaliteiten. Zelfs de kwaliteiten en/of talenten die kleine meisjes misschien al laten zien en hoe we als ouders en maatschappij kunnen meewerken aan het streven naar meer vrouwen op topposities.

Ik zie mijzelf niet als feministe, maar deze inzichten zijn wel degelijk interessant. Helemaal als jongste van 4 zussen, met allemaal 2 dochters!

Daar waar we pittige jonge, extraverte en frisse meiden o.a. eigenwijs en bijdehand noemen met negatieve, cynische ondertoon, kunnen we er ook voor kiezen, meer te kijken in mogelijke talenten.

Er is natuurlijk verschil tussen opstandige, luidruchtige of schreeuwerige meiden en de orginelere Pippi Langkous typetjes, die zelf durven nadenken en alles wat ze zien of moeten doen ook willen onderzoeken of bevragen.  De eersten maken alleen maar lawaai en de tweede kosten wellicht wat meer energie, maar het dient dus een groter doel.

We kunnen onze dochters opvoeden tot beleefde, voor de buitenwereld nette dametjes of als onderzoekende, sterke vrouwen die niet schromen om dingen zelf te bevragen en zelf te creëren. Bij deze beloof ik ten aanzien van iedereen, dat ik nog meer ga luisteren naar hetgeen mijn meiden laten zien en horen. Naast de huisafspraken en rituelen om ons huishouden te structureren, zal ik een hoger doel nastreven. Het doel van het zien van hun “excellent executive leaderships skills! ” voor ik het afwimpel met de door mij opgelegde regels.

Maak me gek dames!

 

Teveel opties roept de rebel in mij op!

Deze week zag ik een documentaire van de KRO over het effect van de vele soorten voedingssupplementen. Ik dacht direct aan meerdere vriendinnen met zogenoemde pillenlades in huis. Allerlei multivitamines en andere preparaten waar ik altijd al niets van begrepen of geloofd heb. Te weinig is niet goed en je kunt ook wel degelijk klachten krijgen van teveel. Vooral van bijvoorbeeld vitamine B6, werd er verteld. Heerlijk bevestigend want ik was er altijd al wat wars van maar nu heb ik ineens bevestiging. Wat een geldverspilling ook al die potjes! Zoals Barbara Stok dat in haar comics verwoord, “ik heb ineens zoveel geld verdiend” Niet door iets te doen, maar door het te laten.

Zo werd iedereen die in Boston bij ons op bezoek kwam wild enthousiast van The Mall’s en van de Mega Supermarkten. Ik had een kleine overzichtelijke supermarkt en ga niet graag naar The Mall. Veel te veel opties. Dan sta je bij de eieren en zijn er 42 soorten eieren, of je wilt een brood en dan zijn er 3 afdelingen per winkel met zoveel verschillend brood. Vreselijk.

Ook met de vele huizen die ik nu reeds bekeken heb. Hoe meer ik er zie hoe meer ik voel dat ik het al wel weet. Ik hoef niet 30 extra huizen te zien en in gedachten allemaal in te richten.

Zelf ben ik ervan overtuigd dat ik met mijn intuïtie doorgaans goed zit. Ik durf best te kiezen en de consequenties van mijn keuze te accepteren. Denk ik, haha. Meestal….toch? Dusss.

Of zoals mijn vader zegt:”Je kop gaat er niet af”. En mijn oud huisgenoot : ” Het komt allemaal goed, uiteindelijk, indirect altijd! En Natuurlijk: Less is more!

7912244_orig

NB. Niet zelf geschilderd deze, wel mooi!!! Ik noem deze ” Grounded”

2e interview, Young Professional Lisa, 24 jaar.

2e Interview, Young Professional Lisa, 24 jaar.

 

Doel van deze reeks interviews?

Op deze manier heb ik direct contact met mijn doelgroep, om zo samen tot meer erkenning en herkenning te komen van deze levesfase vol grote transities. Wellicht zet het aan tot denken, maakt het meer bewust en kan het sommige Dertigers Dilemma’s voorkomen.

  • Loopbaan?

Lisa is nog aan het afstuderen voor Klinische Neuropsychologie. Deze richting is heel interessant. De banen liggen helaas niet voor het oprapen in deze takl. Ze voelt heel duidelijk dat ze op een gegeven moment een keuze moet gaan maken. Als Lisa heel eerlijk is, ligt haar echte passie vooral bij de dieren en natuur. Een baan bij bijvoorbeeld Greenpeace of een andere dierenorganisatie, lijkt haar geweldig. Ze heeft recent echt “gesolliciteerd’ bij Stichting wakker Dier. Hier heeft ze een nul-uren contract voor het doen van administratief werk. Een organisatie waar ze dus, volgens eigen zeggen, 100% achter staat. Maar het zou zonde zijn om niets met haar studie te gaan doen, dus daar zit wel een dilemma. Ze heeft veel ideeen al maar wil eerst afstuderen. Wellicht is een combinatie ook mogelijk?

  • Relatie/daten?

Ze heeft reeds sinds 4 jaar een vaste relatie met een leuke man ( 30 jaar) en ze wonen niet samen. Nu zijn er geen concrete toekomst plannen, maar ze ziet het met hem wel zeker voor zich .

  • Familie? Kredo/ motto?

Lisa’s moeder was geen hippie ofzo, maar ze heeft hun wel heel natuur/ milieubewust opgevoed, op een niet zweverige, maar eerder luchtige manier. Ze zei vaak; “ Je kunt niet altijd alles plannen. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het zoals het gaat”.

Haar vader is zeer sociaal en easy going. Waarbij haar moeder meer voor diepgang zorgde. Gelijkheid en vrijheid was ook belangrijk.

  • Woonsituatie?

Haar ouders hebben in Amsterdam een woning gekocht waar Lisa en haar 2 zusjes (2x) tijdens hun studie samenwonen. In de toekomst wil ze dolgraag nog eens in het buitenland gaan wonen. Liefst nog voor ze kinderen krijgt. Daarna wil ze gaan settelen in Amsterdam.

  • Vriendschappen?/ Social media?

Lisa staat een  beetje in tussen vriendinnen die al settelen en vriendinnen die nog compleet los gaan. Inleven in die beide uitersten is best lastig, volgens Lisa. Bovendien heeft ze tegenwoordig ook minder tijd, en meer verplichtingen. Wel mooi hoe vriendschappen zich nu uit filteren. Vroeger liet ze het dan meestal “uitbloeden”, tegenwoordig maakt ze het bewust “uit”. Dit wordt niet altijd gewaardeerd. Bij een vriendin is het juist daardoor weer goed gekomen en is de vriendschap nu veel diepgaander. Haar groepje is nu veel kleiner. Lisa was meer een “allemansvriendin”, nu niet meer. Lisa is actief op o.a. op Instagram en linkedin. Kan zeer inspirerend zijn.

  • Financiele basis/kennis?

Lisa is deels nog afhankelijk van haar ouders. Daarnaast heeft ze altijd bijgewerkt. Ze moest zelfs opletten dat ze als student niet teveel zou bijverdienen. ze heeft altijd heel “open minded” of nieuwsgierig “van alles” gedaan. Achteraf wel eens te onbezonnen. Ze vond altijd alles leuk, is later iets kritischer geworden. Een baan, als teamleider bij een modellenbureau, was een soort hoofdbaan. Dat verdiende ook goed en vond ze leuk. Ze wil gewoon haar eigen brood verdienen. Vindt het ook steeds vervelender om afhankelijk te zijn, voelt zich dan beetje schuldig t.o.v. ouders dan. Ze heeft een creditcard maar gebruikt deze amper. Soms zijn er dingen die je alleen met creditcard kunt betalen, online bijvoorbeeld.

  • Trouwen/samenwonen?

T.z.t wil ze wel trouwen. Nu nog niet. Als ze eerst zichzelf meer ontwikkeld heeft door bijvoorbeeld nog meer te werken, reizen en doen. Ze wil geen “had ik maar” gevoel hebben. Lisa denkt dat ze dan ook een betere moeder kan zijn.

  • Kinderwens? Part-time/ Full-time?

Pas als ik eind twintig ben ofzo, wil ze wel kinderen. Ze is dol op kinderen. Of ze dan part-time moet werken weet ze nog niet. Eerst full-time. Als je een kind krijgt, neem je de baby gewoon mee. Haar ouders namen hun ook altijd overal mee naartoe. Dat is zo mooi ook aan Amsterdam.

  • Lichamelijke gezondheid?

Lisa eet veganistich. Haar moeder heeft haar vanalles aangereikt, ineens koos ze er uit zichzelf voor en wilde ze veganistisch eten. Nu schrijft ze ook een eigen blog over veganistische hotspots en tips op http://www.lisagoesvegan.com.

  • Zingeving/mentor/goeroe/inspiratie?

Via Instagram volgt Lisa veganistische eters, natuur en dieren. Ze is wild van Instagram en fotografie. Foto’s zeggen vaak meer dan woorden, volgens Lisa.

Haar ouders zijn haar bron van inspiratie. Heel bewonderenswaardig hoe bijvoorbeeld haar moeder haar leven leidt. Ze weet je op een leuke manier bewust te maken, niet belerend. Dat wil Lisa ook. Mensen op “passieve wijze” bewust maken en enthousiasmeren. In goeie proporties.

Zelf wordt ze ook geinspireerd door een aantal professoren/opleiders. De man waar ze nu onderzoek voor doet is zeer bewonderenswaardig. Veel kennis en gepassioneerd over wat hij doet.

Greenpeace?

Greenpeace?

My First Young Professional

Intro:

Vanaf nu zal ik regelmatig via mijn Blog nu ook interviews weergeven met boeiende Young Professionals uit mijn omgeving. Dit interview met C.H. (25 jaar) is dus een eerste, uit een reeks interviews, die zal verschijnen.Ik richt me hierbij op de 10 grootste transities in deze levensfase.

Mijn doel?

Aangezien erkenning en herkenning al bijdraagt aan de bewustwording van de fase waar deze jonge mensen inzitten, hoop ik op deze wijze naast echt contact te maken ook wellicht bij te dragen aan inzichten en of bewustwording van eventuele Dertigers Dilemma’s.  Wanneer ik ontdek hoe er gedacht en gehandeld wordt, kan ik tijdens ons gesprek ook extra informatie geven en misschien zelfs preventief iets betekenen, voor de geinterviewde of zijn/haar leeftijdsgenoten.

  1. Loopbaan? Aan het afstuderen Kunstgeschiedenis. Haar stage gaat binnenkort over in een Part-time aanstelling voor 2 dagen per week, als ZZP-er. Ze gaat contract tekenen voor 2 jaar. Dan voor het eerst een vast inkomen. Tot nu toe heeft ze altijd bijbaantjes gehad. Wijze van kiezen? Patroon? Ze was benaderd voor een functie bij AIESEC. Zo sprong C.H. dus in het diepe en ging voor de zeer intensieve sollicitatieprocedure. Daar bleek dat ze nog te licht was voor die functie, maar zo rolde ze wel in een andere functie, als Marketing Manager.
  1. Relatie? Daten?  C.H. heeft geen relatie momenteel, niet echt lange relaties gehad ook. Daten via internet is niets voor haar. Wel geprobeerd maar met Tinder kan ze niet veel. Ze wil iemand toch in persoon ontmoeten wil ze zich meer blootgeven. Om haar heen hebben mensen elkaar juist wel online gevonden en is het wel bewezen dat het kan werken.
  1. Familie? Oudste dochter van gezin met drie meiden. Moeder werkte o.a. als voorzitter voor de Stichting Kanker in Beeld., een meer dan full-time baan op vrijwillige basis, en als Coach. Haar vader is zelfst ondernemer en Fondsenwerver. Kredo thuis: “Zorg dat je doet wat je leuk vindt, je best doet, en daarbij onafhankelijk kunt zijn, als vrouw.” Van huis uit was er structuur, veiligheid en ook veel vrijheid. Mijn ouders accepteerden dat ik altijd van alles naast mijn studie erbij wilde doen. Ze waren het er niet altijd mee eens maar ze steunden me wel.
  1. Woonsituatie?C.H. heeft haar eigen appartement kunnen kopen, mede via een “potje” van een overleden oude tante. Ze heeft een Huisgenote, deze huurt van haar. Geen zorgen over wonen dus nu.
  1. Vriendschappen/ sociaal/ Social Media? Ze geeft aan zeer trouw te zijn en erg vast te willen houden aan reeds lang bestaande vriendschappen. Nu merkt ze wel dat alles meer in verschillende groepjes uiteen valt en met haar huidige werk en verplichtingen, is het soms lastig te onderhouden. Ze realiseert zich wel dat sommige vriendschappen in de toekomst wat zullen verwateren. De mensen die ze nu heeft leren kennen via AIESEC, hebben veel gemeenschappelijke interesses en doelen. Dat is heel leuk. Ze kijkt dagelijks op Facebook, Linkedin en Instagram. Via dit browsen op linkedin volgt ze ook wel mensen van haar studie. Je gaat dan toch wel eens vergelijken. Aan de ene kant lijkt het te stimuleren of inspireren, wanneer ze ziet dat zij er geweldig voor staan, aan de andere kant wordt dat dan ook direct een soort van de Norm en voel ze wel constant de druk en het dat ze er nog niet is.
  1. Financiele basis/ kennis? Ze is nog gedeeltelijk afhankelijk van haar ouders en van een lening. Na wat vragen aan hun ouders over finaciele zaken, hebben zij en haar zusjes nu een aantal keer les gekregen van een Bankier. Ook zullen ze i.p. een keer per jaar advies/info krijgen over de Belasting. Dit is dus door haar ouders geregeld. Ze heeft ooit via haar ouders een creditcard gekregen toen ze een sabbatical deed van een jaar. Ze reisde alleen en ging eerst naar Australie, toen Maleisie voor vrijwilligersproject. Later is ze nog 5 mnd naar Zuid Amerika geweest. In die tijd heeft ze veel gezien en geleerd. Haar creditcard gebruikt ze nu nog enkel wanneer ze naar het buitenland gaat. Ze zorgt zelf dat ze deze steeds op tijd betaalt.
  1. Eventuele kinderwens? Part-time of Full-time? Momenteel geen kinderen of kinderwens. C.H. zou wel altijd willen blijven werken, bijvoorbeeld 4 dagen per week. Daar voegt ze aan toe dat 5 dagen per week wel wat veel lijkt. Over fertiliteit denkt ze zelden na. Kinderen wil ze pas na haar 30ste. Toen ik haar reactie vroeg op nieuws google en facebook over betalen kosten invriezen eitjes, werd ze even stil. Ze pretenderen de vrouwen tegemoet te komen, maar eigenlijk zeggen ze dat je dus moederschap en werken daar niet kunt combineren. Dat is niet okay. Het is niet iets wat reeds uitgebreid besproken werd onder vriendinnen, dit gaat ze nog wel doen.
  1. Trouwen of samenwonen? De vriendinnen met een vaste relatie praten nog wel eens over kinderen enzo, maar met andere vriendinnen is dit nauwelijks een gespreksonderwerp. Eerst werken en een partner vinden. Vervolgens vroeg ik haar over samenwonen of trouwen? Ze gaf aan dat meeste vrienden met gescheiden ouders, eerst willen samenwonen. De meeste vriendinnen waarvan de ouders nog samen zijn, willen graag trouwen. Zij zelf dus ook. Haar ouders zijn nog samen. Volgens C.H. is trouwen toch een hele mooie bewuste keuze, om je verdere leven met iemand te willen delen.
  1. Lichamelijke gezondheid van belang? Nu wel veel meer dan een paar jaar geleden. Nu is ze wel fit. Ze heeft een jaar geleden de halve Marathon van Amsterdam gelopen, en ze leeft veel gezonder dan paar jaar terug. (ook 7kg. afgevallen.) C.H. wil bewust niet meer doordeweeks brak zijn en vaart wel bij meer structuur. Ze wil graag genoeg energie hebben om alles te doen. Deze huisgenote inspireert en stimuleert haar ook op gebied van bewust gezond eten.
  2. Zingeving? Motto? Goeroe/ voorbeeld? C.H. is wel beetje bezig met meer verdieping. Nu nog vooral op zichzelf gericht. Wie ben ik, wat wil ik? C.H. heeft zich gedurende een jaar ingezet als Marketing Manager voor AIESEC (internationaal netwerk). Motto daar was “ Peace and Fulfillment Humankind Potential”. Dat sprak haar erg aan en daar gelooft ze ook echt in. Dat je, mede door anderen volledig hun kansen te laten benutten, allemaal indirect beter af kunt zijn. Haar moeder is haar grote voorbeeld, haar goeroe, haar ouders allebei. Ze hebben het goed gedaan.

2014-10-18 08.26.39

Je moet groter denken!

Regelmatig hoor ik dit in mijn omgeving. Men denkt dat ik “te klein denk”. Het wordt vaak luchtig even genoemd, maar ik hoor het erg duidelijk omdat het me geloof ik wat irriteren kan. Ook heb ik geleerd dat hetgeen je irriteert, juist iets kan leren. Wat kan ik hiervan leren?

Dingen die direct in mij opkomen.

Wie (reële) doelen stelt komt verder. Het feit dat ik dit tussen haakjes zet, zegt misschien al wat? Ik denk dat ik niet perse groter hoef te denken. Ik schipper tussen wat “realistisch” is en wat ik “voldoende” acht. Het kan namelijk zijn dat ik als persoon ook snel tevreden ben. Dan kun je denken aan conflict vermijdend maar ik ben alles behalve dat. Jaren lang heb ik gehoord dat ik teveel in mijn hoofd zat en moest leren meer naar mijn buik te gaan.

In mijn omgeving zie ik mensen die “groots denken” en succesvol zijn en toch erg “zoekend” zijn in andere zaken. Dat heb ik dan weer minder. Heel veel vragen in mijn leven heb ik al onderzocht en de meeste antwoorden heb ik al gevonden. Bij mijzelf vooral.

Door meer bewust (mindful) over van alles na te denken en te voelen wat er met mij gebeurt, herken ik mijzelf en mijn onderbuik-gevoel.  Mijn intuïtie gebruik ik veel meer bewust en zet ik ook actief in. Ik doe veelal meer van wat goed voelt en minder wat niet goed voelt. Gewoon omdat het kan. Die luxe en vrijheid heeft niet iedereen. Ook daar ben ik me heel bewust van en daar ben ik ook heel dankbaar voor.

Al met al denk ik dus niet te klein, ik ken mijzelf gewoon best goed en tune veelal goed in op mijn intuïtie. Tevredenheid en dankbaarheid is dus onderdeel hiervan. Is dat slecht? Houdt mij dat klein? Of lui misschien? Nee. Ik denk het niet. Ik voel veel energie en hoop dat ik ook anderen kan inspireren.

Ook ben ik nu bewust aan het investeren, zonder altijd iets terug te verwachten. Tot nu toe bevalt me dit verassend goed. Ik zeg verassend omdat ik redelijk vanuit mijn opvoeding heb meegekregen dat je voor alles een wederdienst kunt verwachten of afdwingen. Vrij geven is een heerlijk gevoel en vrij ontvangen ook.

In relaties merk ik dat ik ook steeds meer bewust wordt van het feit dat ik niet altijd vrij van een verwachting, investeer. Daar waar ik dat wel heel bewust doe, geeft het heel veel voldoening. Met “compassie” zal ik de rest van mijn leven nog mee bezig zijn denk ik. Inleven in de ander en niet veroordelen. Je kunt een mening hebben en van alles “invullen”  of juist meer met “open Mind” en als een onderzoeker gewoon waarnemen en observeren.

IMG_0759.JPG