What do you add?

Gisteren verging even heel kort mijn wereld. Een combinatie van paniek, pure angst, verwarring en verontwaardiging. Mijn vader heeft weer een klein herseninfarct doorgemaakt. Nu weet ik dat het klein was. Gisteren nog niet.
Ik was wederom bij mijn zangjuf. De laatste keer. Het einde van een leuk avontuur. En wat een leuk mens. Dankbaar voor deze bijzondere ontmoeting.
Aangezien mijn ouders de 16e alweer 50 jaar getrouwd zijn, was ik een liedje aan het oefenen. Zo’n mooi liedje en zo passend bij de situatie ook. Het is nog een verrassing voor ze dus ik kan niet in detail treden. Vol goede moed en zelfs bijna ervan overtuigd dat ik mijn familie er een plezier mee doe door voor ze te zingen, haha. Keep dreaming.

Toen kreeg ik het bericht. Bam. Alles even in duigen. Weg hoop en moment van verstandsverbijstering. Pa ligt in het Ziekenhuis na een stroke, en nog onduidelijk hoe verder.
Uniek, 5 dagen voor het feest. Misschien ook niet, want misschien is hij er ook wel wat nerveus over. Niet niks natuurlijk 50 jaar. We gaan het groots vieren met de hele familie (mijn ouders en ik en mijn 3 zussen met hun families en inmiddels ook aanhang). Mijn schatje zit in Amerika en wat moet ik nu doen? Wat is wijsheid?

Eerst koffie. Inmiddels waren er twee zussen al onderweg en dus kreeg ik bedenktijd. Geen paniek. Kinderen eerst uit school halen. Ik ga het niet erger maken dan het is. Ik ga geen drama maken, niet van alles toevoegen. Geduld. Niet mijn angst de overhand geven. Puur richten op de feiten. Veel te hoge bloeddruk, en veel artsen om hem heen. Ik kan niets toevoegen daar nu.

Ik bleef kalm. Ergens. Gerust over het feit dat ik met mijn vader wel alles min of meer besproken en uitgesproken heb. Wij houden van elkaar. Dat weten we allebei. Ondanks onze eigenaardigheden of vergissingen. Het zit wel goed met ons. Dat is heel fijn en dat gun ik iedereen.

Ik wil alleen wel nog de kans om dit lied voor hem en mamma te zingen. Gewoon omdat het alles samenvat. En voor de herinnering. Een soort closure van een spannend verhaal, ons verhaal met ons ietwat rare gezin. Mijn roots en mijn basis, mijn weg en ons verhaal. Dat huist in mij en dat neem ik mee in mijzelf en in mijn kinderen. Mooi en gek genoeg nog geruststellend ook. Want wij zijn uiteindelijk allemaal wel goed terechtgekomen. Niet perfect en toch prima.

Dat liedje wil ik graag live opvoeren pa! Dit weekend. Voor jullie samen. xxxxx

2015/01/img_0294.jpg

Advertenties

One thought on “What do you add?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s